Semana Santa

Oftewel Pasen, is HOT hier in Peru! Iedereen heeft 5 dagen vrij, er wordt volop gekampeerd op het strand met hele families samen, er worden kampvuurtjes gestookt, veel vis gegeten en natuurlijk, die moet zwemmen en het liefst in grote hoeveelheden bier. Toen ik gisteren ging hardlopen op het strand en later, op weg naar mijn werk, kwam ik dus de nodige dronkelappen tegen. Uiteraard zijn er ook religeuze activiteiten, in Trujillo zijn allerlei kerken geopend (oma Violeta vroeg me al bij ons dagelijkse ontbijtpraatje of ik van de gelegenheid gebruik zou maken om ze te bezoeken) en doen mensen een 7 kerken tocht. Hier in Huanchaco heb ik er nog niet zoveel van gemerkt, er werd alleen gisteren op straat gebeden bij een enorm Christusbeeld op een kruis. Maar echt een grote menigte had zich niet verzameld. Processies en vuurwerk heb ik ook nog niet gezien, zoals een paar weken geleden met het Maria del Soccoro feest. Wellicht komt er vanavond of zondag nog een groots spektakel tot stand. Verder is het oud-Hollandse eieren schilderen, verstoppen en zoeken hier nog niet doorgedrongen, dat ga ik maandag maar eens introduceren bij Mundo de Niños.

Donderdag begon dus Semana Santa, en toen heb ik voor een aantal vrienden een Nederlandse lunch gekookt. Zelfs m'n best gedaan om chocolade-eitjes te scoren in Trujillo (wat nog gelukt was ook :-)). Die vielen uiteraard erg in de smaak, net als het eten trouwens (gevulde eieren in 3 verschillende smaakjes met salade vooraf, hachee met bietjes en aardappelpuree en pannenkoeken en chocolade eitjes als toetje). Omdat de wijn zo lekker smaakte :-) en de pannenkoeken om 5 uur nog gebakken moesten worden, heb ik maar een dagje gespijbeld van MdN (begin al echt Peruaans te worden ;-)). Zo had ik toch nog 1 dagje Paasvakantie! Voor het eerst dat ik zo uitgebreid gekookt heb hier (toch een van mijn favoriete bezigheden in NL), lang geleden dat ik een supermarkt van binnen had gezien en een kar vol geladen heb. In Huanchaco heeft de grootste 'supermarkt' de afmetingen van een klein buurtwinkeltje, past er niet eens één winkelkar in en is er uiteraard slechts een beperkt aanbod. Wat een mens wel weer dankbaar maakt voor alles wat je wel kunt vinden. Zo had ik niet gedacht ooit in mijn leven een gat in de lucht te springen bij het vinden van een winkel die tampons verkoopt...! Yeah baby, make my day!! :-)

Gisteren weer eens een nieuw aspect van het Peruaans gastronomisch aanbod ontdekt, in een soort fastfood restaurant, maar dan anders uiteraard. Het is een soort openlucht restaurant, net buiten het dorp. Ik geloof dat ze goede zaken doen want het zit er altijd bomvol. Het voorste gedeelte is een soort vierkante bar, waarbinnen 20 à 30 vrouwen de benen uit hun lijf rennen om papas rellenas (gevulde aardappels), picarones (een kruising tussen oliebol en appelflap, rond met een gat in het midden, maar dan alleen van deeg, die gegeten wordt met stroop) en een soort gefrituurde pannenkoeken (gegeten met honing) klaar te maken. Alles gefrituurd dus een lekker vette hap, zoals het hoort met fastfood. De papas kosten 1 sol per suk (25 eurocent) en worden geserveerd met mayonaise, aji en wat gesneden kool. De vulling is met bosui, kip en kruiden. Heerlijk!!! Bij het eten drinken alle Peruanen behalve bier ook liters Inka Cola. Het is geel en smaakt niet naar cola, en ook niet naar enige andere frisdrank die ik ken, maar het is wel erg lekker. Verder krijg je bijna altijd "cancha" op tafel, geroosterde en gezouten mais, zoals bij ons een broodje met (kruiden)boter of tapenade geserveerd wordt, als een knabbeltje vooraf. Maar dat ontbrak dus deze keer, voor die ene sol per bordje kan je uiteraard niet teveel verwachten! Het achterste gedeelte van Quiviciche (het fastfood restaurant) bestaat uit een aantal grill standjes waar "anticucho" geserveerd worden. Dat lijkt van een afstandje heel erg lekker (spiesjes met vlees en uien en parika) maar je moet wel even opletten wat je neemt. Erg populair hier zijn hart (van de koe) en kippenpoten. En dan niet het gedeelte waar het vlees aan zit, maar dus echt de klauw, compleet met een lekker krokant geroosterd velletje en teennageltjes en zo. Ik heb de moed nog niet gevonden heb die te proberen maar de Peruanen zijn er dol op dus het smaakt ongetwijfeld goed!

Over Peruanen, tradities en kip gesproken.... Vorig weekend hadden we een feest (wanneer niet!) van 2 mede vrijwilligers, Nick en Lora (van het Fairmail project). Ze hadden op z'n Peruaans een enorme geluidsinstallatie geregeld op hun dakterras, alle gringos en vrijwilligers en peruaanse vrienden uitgenodigd dus het beloofde een groots gebeuren te worden. En wat de feestvreugde nog verder verhoogde: het jaarlijkse straatfeestje was precies die avond gepland! Dus beneden in de straat ook van die enorme boxen en harde muziek, en alle buren op straat, aan het bier, helemaal gezellig. Op een gegeven moment werd er een soort versierd mandje aan een touw opgehesen, met het touw van de ene kant van de straat naar de andere. Het mandje hing dus in het midden boven de straat, wij dachten dat het een soort piñata was, gevuld met snoepjes of iets dergelijks, en dat iedereen moest proberen het ding stuk te slaan. Er werden paren gevormd, die om de beurt richting het mandje moesten rennen/dansen om te proberen het te pakken te krijgen. Boven op het dak stond echter iemand aan het touw te trekken, om het mandje net op tijd voor de grijpgrage handen op te hijsen. Uiteraard moesten Nick en Lora meedoen van de buren, en warempel, ze kregen als eerste het mandje te pakken, tot grote hilariteit van de hele straat. Nick maakte een soort snoekduik, gaf een enorme ruk aan het mandje dat gevuld bleek te zijn met bloem en..... een levende kip!! Ik dacht dat het na die ene keer afgelopen was (arme kip), maar de kip werd gewoon terug in het mandje gefrommeld en het spelletje begon weer van voren af aan. Totdat iedereen een paar keer het mandje te pakken had gehad en er een winnaar bleek te zijn. Ik had nog verwacht dat die ter plekke de kip een koppie kleiner zou maken maar dat gebeurde niet. Denk dat de kip nog een paar weken gegund wordt om bij te komen en wat vetter te worden, voor het onvermijdelijke zover is. Van de krat bier die ook onderdeel was van de prijs werden de eerste flessen leeg gespoten in het prubliek (650 ml flessen drinken ze hier dus dat lukt wel) en daarna werd de rest gedeeld met de deelnemers en de hele straat. En het werd nog een lange, zwoele (ondanks de regen) en swingende nacht.....

Dacht gisteren ook bij MdN wat leven in de brouwerij te brengen, een aantal muzikanten van de straat waar ik bevriend mee geraakt was en die ik verteld had over mijn werk met de jongens, had toegezegd te komen spelen, maar ze kwamen helaas niet opdagen. Als je ergens gaat eten zijn er vaak van dit soort reizende muzikanten, die even komen spelen en daarna met de pet rond gaan. Helaas geen hoogstaande salsa zoals in Cuba, maar gezellig traditioneel Peruaans klinkt ook goed (meestal). Op een keer in een restaurant was er een enorm dikke man, met enorme zweetplekken zonder z'n armen, die een soort Karaoke installatie bij zich had op een soort boodschappenwagentje. Als je zo iemand in NL op straat ziet zou je er echt geen cent voor geven. Hij was enorm bijziend dus CDtjes wisselen en het juiste liedje zoeken lukte alleen als hij ze 1 cm van zijn ogen hield. Hij veegde continu het zweet met een kletsnatte zakdoek van zijn hoofd en had het erg moeilijk. Maar zingen dat 'ie kon! En vermaakt dat we ons hebben! Alleen al het bestuderen van zijn hele verschijning en het hele geluidsgebeuren... goud waard!! :-).

Vanmiddag bij Otra Cosa de opening van de Fairmail foto expositie over Cajamarca. Ben heel benieuwd naar het werk van de jongens! Heb ze deze week nog geholpen met titels voor hun foto's, tussen het boeken/schriften kaften voor school door. Eén van de jongens heeft 3 foto's in de expositie, terwijl alle andere deelnemers er 2 hebben, omdat hij zoveel goeie foto's heeft gemaakt. Ben erg trots op hem! Het Fairmail project is echt een uitdaging voor de jongens, en een mogelijkheid om zich verder te ontwikkelen. Wie weet krijgen ze zelfs de kans om naar Europa te reizen, wat voor maar weinig Peruanen weg gelegd is....

Rest mij alleen nog jullie allemaal hele fijne Paasdagen te wensen, gezellig brunchen en (chocolade) eitjes eten, genieten van de vrije dagen!!! (oeps, en van sneeuw en kou begreep ik.... Hier onveranderd heet overdag, maar de nachte beginnen alweer wat koeler te worden, de zomer gaat voorbij).
Un grande beso!!
X