De niños en de vrijwilligers

Morgen gaat het gebeuren, ik ga Peru verder ontdekken!! Samen met Kim, een medevrijwilligster (niet bij MdN maar wel van Otra Cosa) met de bus naar Cajamarca. Als de bus gaat tenminste, want er is veel regen gevallen en ik hoorde vandaag dat er veel problemen waren op de weg. Hopelijk gaat het door want na 2 maanden hier ben ik wel toe aan een beetje meer Peru dan alleen Huanchaco en Trujillo! En even een paar daagjes geen niños is ook wel eens lekker. Ben kapot als ik er ´s ochtends en ´s middags ben geweest! Wat doe ik nou precies op zo´n dag, hoe gaat dat en wat gebeurt er allemaal? Soms gebeurt er van alles en soms bijna niks, en net als je denkt dat het lekker rustig is, gebeurt er altijd wel weer iets. Laat ik een poging wagen om een impressie te geven....

In de ochtenden zijn er vele activiteiten, sommige jongens werken in de yoghurt- of kaarsenworkshops, sommigen gaan de yoghurt verkopen bij Otra Cosa restaurant, ze hebben allerlei lessen en één keer per week hebben ze ook een uurtje computerles. Er zijn maar 3 computers dus ze kunnen niet elke dag erop werken en even hun mail checken. Mailen en chatten zijn wel uitermate favoriet, en natuurlijk muziek downloaden en filmpjes kijken op internet. De oudsten hebben met het Fairmail project (fotograferen en daarvan wenskaarten maken die verkocht worden via internet) geld verdiend en daarmee een mp3-speler gekocht. Die moet natuurlijk vol met de nieuwste hits, en zie dat maar eens voor elkaar te krijgen als je een uurtje per week mag internetten. Met de opname functie hebben Veerle (mede vrijwilligster) en ik pas nog de supermegahit "old McDonalds had a farm" ingezongen dus die kun je binnenkort in Peru op de hitlijsten verwachten...

Maar goed, tussen al die activiteiten door moeten de jongens ook nog hun kleding wassen, helpen met koken en andere taken uitvoeren. En dan nog blijven er elke ochtend wel een paar over die tussendoor tijd hebben om zich te vervelen (en er zijn er ook een paar bij die zich alleen maar willen vervelen) en daar ligt de schone taak van de vrijwilliger: doe daar wat mee! Vaak is dat in de vorm van een potje schaak (ze kunnen bijna allemaal goed schaken en ik nu ook beter dan ooit in mijn leven!) of Monopoly. Dat heb ik vanaf de eerste dag hier met ze gespeeld. Eerst op een nep bord van papier met allemaal gekopieerde kaartjes en net niet genoeg geld, een paar huizen en één hotel. Dat was uiteraard lastig spelen, maar met de nodige inventiviteit, steentjes en pen en papier teken je er zo een huisje of hotel bij en speelt het net zo leuk als op een glanzend nieuw bord met bergen geld. Gelukkig vond ik op een dag bij het opruimen van het magazijn (een wat minder schone taak voor de vrijwilliger, pfoeh wat een stof!!) een echt Monopoly spel. Wel in het frans, maar er was al iemand zo slim geweest om alles in het spaans te vertalen. Inmiddels begint dit ook stuk te gaan en de doos is ook al 3 keer opnieuw in elkaar geplakt maar de jongens zijn er nog elke dag druk doende mee. Meestal doen we ook nog iets creatiefs, de hele maand januari hebben ze collages gemaakt, begin februari heb ik ze hun carnavalsmaskers laten maken en de laatste dagen zijn we vooral aan het origamiën (is dat een werkwoord?). Ik kan inmiddels een kikker, een ballon, een bloem en een doosje :-) Er zijn er een paar die graag mooie dingen maken en heel creatief zijn, en er zijn er een paar die daar het geduld niet voor hebben. Eigenlijk kunnen ze zich allemaal niet lang genoeg concentreren om echt een tijd ergens mee bezig te zijn. Bovendien is het delen van dingen (zoals een schaar) lastig. Degene die hem wil hebben roept gewoon heel hard¨"tigera!" in plaats van even te kijken wie hem heeft en dan rustig te wachten tot diegene klaar is. Ik heb nooit zin om op deze commandotoon te reageren dus ik negeer het gewoon totdat ze het normaal vragen. Maar onderling geldt het recht van de sterkste (daarom vechten ze ook zo vaak denk ik, je moet tenslotte je plaats kennen in de pikorde) en wordt de schaar gewoon hardhandig afgepakt. En dan zijn er nog een paar die gewoon alles graag kapot maken, vooral wat een ander gemaakt heeft, dus meestal eindigt de ochtend in een grote berg papier en rotzooi op de grond. Die nog even snel opgeruimd wordt (als ze in de juiste stemming zijn) voordat we naar het strand gaan. Dat is elke ochtend in principe van twaalf tot één. Qua werk rustig, een beetje kletsen met de educador en spelen en kletsen met degenen die niet gaan zwemmen. Na zo´n ochtend heb ik altijd berehonger en ben ik toe aan een lekker lunch en een beetje siësta!

In de middag ga ik meestal terug vanaf een uur of vier. Vanmiddag hadden de jongens surfles en dan is de voornaamste bezigheid om mooie plaatjes van ze te maken. Op dinsdagmiddag is het tijd voor de tandarts en ga ik regelmatig met één of twee jongens naar Trujillo om naar de tandarts te gaan. Middagvullende activiteit voor de vrijwilliger! Verder is er ´s middags bijna altijd weer tijd voor het strand, van vier tot zes. Alleen op vrijdag niet want dan is er altijd familiebezoek in de middag. Sommige jongens krijgen elke week bezoek en voor anderen komt nooit iemand, heel sneu. De familie neemt vaak veel eten mee en dat wordt lekker opgesmikkeld. Verder wordt er heel wat afgeknuffeld en met jongere broertjes en zusjes rondgesleept. Afgelopen vrijdag heb ik een paar ouders de foto´s en filmpjes van het carnaval laten zien, ze waren echt supertrots! Nog weer een taak voor de vrijwilliger: knuffelen en stoeien en lekker rondlummelen. Het klinkt wellicht alsof we de hele tijd alleen maar druk bezig zijn met ze (en de jongens hebben ook echt een druk schema vind ik) maar soms is het gewoon genoeg om er te zijn en een beetje rond te hangen. Dan komen ze een beetje kletsen of dingen vragen, en tegen je aanhangen en knuffelen en héél vaak zeggen hoe lief ze je vinden!

Wat doet een vrijwilliger nog meer: Dinsdag heb ik pannenkoeken gebakken voor ze, vonden ze erg lekker, sommigen hadden nog nooit in hun leven een pannenkoek op!! (de kokkin heeft al gevraagd of het volgende week weer kan dus het was zeker een groot succes. Meteen weer 2 jongens laten zien hoe je het beslag maakt dus binnenkort kunnen ze het zelf). Gistermiddag zijn we met z'n allen naar een expositie in de bibliotheek geweest, met schilderijen van de schildercursus waar 3 van de jongens heen gegaan zijn in jan/feb. Zaterdag zijn we een dagje met z'n allen uit geweest naar een soort pretpark, met zwembaden en een mini dierentuin (geen achtbanen of speeltuin of zo, maar alleen al de zwembaden waren een attractie op zich voor ze). En vorige week zaterdag was natuurlijk het carnaval! De jongens zagen er prachtig uit met hun bontgekleurde maskers en hoeden en capes (zie ook de foto´s op www.flickr.com, zoek op TienBien). Na de optocht was er nog een hele middag met entertainment op een groot podium en veel lekkers voor iedereen. Dat was de belangrijkste activiteit voor ze, hun drinken, koekjes, hotdog, popcorn en suikerspin zien te scoren! Later heeft een van de kleinsten nog een prijs gewonnen in een soort danscompetitie, erg gaaf.

Vandaag hebben we extra spelletjes op t strand georganiseerd, omdat Lena, de andere vrijwilligster op dit moment (uit Duitsland), alweer weg gaat. Hints, zaklopen, spijkerpoepen, eierlopen en snoephappen. Het is erg lastig om de hele groep georganiseerd te krijgen en eigenlijk willen ze het liefste zwemmen (het is ook erg warm hier op het moment!!). Ze vragen al snel of er wat mee te verdienen valt, zo niet dan hebben ze er eigenlijk geen zin in. Je zou ze soms....!! Gisteren is er gelukkig net weer een nieuwe vrijwilliger gearriveerd, Eddy (een Ier). Hij kan goed spaans en heeft ook al ervaring met werken in andere tehuizen, in Bolivia. Wel zo gezellig om niet de enige te zijn en soms zelfs noodzakelijk om wat georganiseerd te krijgen. Ben benieuwd hoeveel vrijwilligers ik nog leer kennen bij MdN, en hoe zij hun taken gaan opvatten!!

Tot een volgende blog...

un beso!

X

Fiesta!

Inmiddels heb ik heel wat feestjes meegemaakt hier en het wordt tijd daar eens over uit te wijden. Afgelopen maandag heb ik een verjaardagsfeest meegemaakt wat wellich een typisch Peruaans feest genoemd kan worden. Julia, de kokkin van hostal My Friend en tevens samen met haar zoontje Santiago mijn huisgenoot in oma Violeta´s casa, werd 34. Dat moest gevierd worden! Ik had ´s middags in My Friend al van een heerlijke lunch mogen genieten, voor alle vrienden en bekenden had ze voor de gelegenheid een eend gestoofd en die smaakte naar meer! Ik wist echter niet of er ´s avonds ook eten geserveerd zou worden dus voor de zekerheid toch maar gewoon gegeten die avond. Bij My Friend gingen ze vroeg sluiten zodat het hele team bij het feestje aanwezig kon zijn. Om een uur of half tien gingen we verzamelen en met z´n allen in een taxi naar Las Lomas, een soort buitenwijk van Huanchaco. Het feestje werd namelijk niet in ons/Julia´s huis gehouden maar bij een collega kokkin thuis. Ik was gewaarschuwd voor veel stof en zand en smerigheid, een huis zonder vloer en een kitscherige afbeelding van Jezus aan de muur met plastic roze bloemen eromheen. Het viel echter 100% mee, de enorme woonkamer had gewoon een tegelvloer. Geen heiligen of Jezus ter decoratie, alleen wat kitscherige kalenders en een paar plastic bloemen, verder eigenlijk redelijk kaal. Alleen de wc buiten was inderdaad zonder getegelde badkamer gekomen, maar stond in een soort hutje op het erf. Ook qua meubels weinig bijzonders, maar wat ze wel hadden waren 2 enorm grote boxen, waar bij aankomst al oorverdovend harde muziek uit kwam.

Julia had haar best gedaan en zag er prachtig uit in haar jurk en nette schoenen, met make up en haar haren extra mooi opgemaakt. Ik had een sjaal meegenomen als kado, die paste qua kleur perfect bij haar jurk dus goed uitgezocht. Verder was er nog 1 kadootje, ik geloof dat het meebrengen van kado´s hier niet echt in de mode is of gewoonweg niet verwacht wordt. Alleen drank, en met name rum, wordt wel vaak meegenomen. Des te leuker om toch iets moois mee te brengen, als dank voor de uitnodiging. Julia ging op de hoek van de straat met 2 van haar vrienden even bier halen. Winkeltjes (bodegas) waar je drank (en andere minder belangrijke levensmiddelen) kunt halen heb je hier op elke hoek van de straat. Sommigen zijn zelfs de hele nacht open, best belangrijk als je een feestje hebt. Later die nacht werden er nog 2 kratten bij gehaald, en regel nummer één in Peru wat een feest betreft: je gaat pas naar huis als alle drank op is!! Dus dan weet je wat je te doen staat als het al 4 uur is en er staan nog 3 flessen bier.... Overigens is er maar 1 glas de hele avond. Daar drinkt iedereen uit. Als het jouw beurt is giet je er zoveel bier in als je wilt drinken, en geef je de fles vast door aan de volgende. Dan drink je zo snel mogelijk je glas leeg, want de volgende heeft ook dorst! En zo gaat het glas continu de kring rond. Denk vooral niet aan hygiëne of bacteriën, je wilt tenslotte je feeststemming niet bederven en een leuke avond hebben!

Voor het 4 uur werd, moest er eerst gedanst worden natuurlijk. Daar begonnen we dan al snel mee en was de belangrijkste activiteit van de avond, tot aan het einde. De oorverdovende muziek gaat dus ook door totdat het bier op is, de buren hebben die avond gewoon pech. Tussen al het dansen door was er natuurlijk toch nog eten, geen hapjes en chips of dat soort dingen, maar gewoon een bord met kip, frites en salade voor iedereen. Met mayoniase en ají, een hele pikante saus van knoflook en pepers en kruiden, waar de Peruanen al hun eten mee opfleuren. Begin er zo langzamerhand ook aan te wennen! Heerlijk gegeten weer, en genoeg energie om nog een paar uurtjes door te dansen. Er was een enorme taart mee gekomen in de taxi, maar die bleef na het eten nog op tafel staan. Hij leek mij wel lekker als toetje maar uiteindelijk werd ie om een uur of 3 pas aangesneden. Toen had ik op zich al wel zin om naar huis te gaan, maar dat kon niet: Las Lomas vinden ze te gevaarlijk om ´s nachts alleen of met twee personen door te lopen, we moesten dus met de hele groep tegelijkertijd naar huis (en bovendien was het bier nog niet op ;-)). Gelukkig ging de vriend van Julia op dat moment een geweldige en lichtelijk emotionele speech staan houden, en iedereen uitgebreid bedanken voor hun aanwezigheid en zo. Moest bijna een traantje wegpinken maar het moment hielp wel om even over een dood punt heen te komen. Ik moest als speciale gast natuurlijk ook mijn best doen om er een groots feest van te maken. Dus hup, die heupen maar weer in beweging (helaas weinig salsa, vooral cumbia en merengue, en we hebben ook nog gelimbodanst) en niet nadenken over werken de volgende ochtend om 9 uur...

Op een gegeven moment lag er iemand te slapen, en werd er bloem gehaald om in zijn gezicht te gooien. Erg grappig natuurlijk en vervolgend werd het één groot bloemgevecht. Ik wist nog net m´n camera te redden van een wisse stofdood :-( Voor de Peruanen is dit een soort carnaval, ze vinden het erg leuk om elkaar te begooien, of het nu met water, verf of bloem is! Toen de gemoederen wat bedaard waren werd het tijd voor taart. Helaas hebben ze geen leuk eigen liedje voor verjaardagen, maar zingen ze hun spaanse versie van Happy Birthday, wat eigenlijk helemaal geen vrolijk liedje is, zeker niet op Peruaanse wijze gebracht. Met een andere verjaardag pas hebben we Er is er één jarig en Lang zal ie leven gezongen en daar was iedereen helemaal van gecharmeerd!! (Papegaaitje leef je nog slaat ook goed aan hier trouwens, maar dat tussen haakjes).

Om 4 uur begon dus het idee te ontstaan dat het tijd werd, toen kwam de gastvrouw met de laatste 3 flessen aan. Rond die tijd wilden nog maar een paar mensen drinken en ik was verbaasd hoe snel ze die 3 flessen nog leeg kregen. Vervolgens met z´n allen zwalkend over straat op weg naar huis, op weg naar bed voor een paar uurtjes slaap.................

Hoog tijd nu om te gaan badderen (nog steeds geen water in huis, alleen in de tuin dus we slepen af en aan met emmers en teiltjes) en omkleden voor vanavond. Eerst even uit eten en dan, wie weet, een volgende fiesta....?!!

Un beso,
Jantine

Agua

Dacht ik toch echt in een luxe huis te wonen met dag en nacht warm water, maar helaas, this is Peru!! Vanaf zondag (inmiddels 4 dagen dus) hebben we geen water meer, behalve in de tuin dan. Gelukkig maar, want zo kunnen we met emmers, teilen, schalen, kannen en flessen toch nog onszelf, onze wc´s en ons keukengerei enigszins schoon houden en nog wat koken ook als het moet. Vanaf maandag is er elke dag een ´mannetje´ langs geweest en het schijnt dat die weet wat het probleem is. Hoera!! Nu nog de moed en ondernemingszin om het probleem ook daadwerkelijk te verhelpen.... Beetje primitief badderen met een emmertje heeft ook wel wat maar kijk toch elke dag uit naar een heerlijke douche..... Het heeft iets te maken met de druk van het water, er staat nl. op het dak een enorme tank, zoals de meeste huizen hier hebben. Normaal blijft die gevuld en heb je altijd water. Na een uur of 8 ´s avonds is het namelijk gebruikelijk dat het water in heel Huanchaco afgesloten wordt. Elk huishouden is er op ingesteld altijd een noodvoorraadje te hebben, als je bij iemand thuis komt moet je niet raar opkijken als de hele badkamer vol staat met teiltjes en emmers, en de keuken met extra kannen en flessen. Ik begrijp nu maar al te goed waarom!! Vraag me wel af hoe ze dat bij MdN doen, daar is geen noodvoorraad voor zover ik weet. Eens vragen of ze wel zo´n tank hebben.

Vorige week en deze week zijn we druk bezig met de voorbereidingen voor carnaval. Zaterdag is de optocht van het kindercarnaval en ik heb 11 jongens van de 15 ingeschreven daarvoor. De rest is op reis komend weekend (3 als fotograaf met het Fairmail project naar Cajamarca en 1 naar zijn ouders). Ik had maskers voor ze bedacht (leuk ontwerpje gevonden op internet en verzonnen hoe we ze gingen maken en versieren. Sommigen zijn supercreatief en hebben er echt iets moois van gemaakt!! foto´s volgen nog) en we zijn nu nog bezig deze week met capes en tovenaarshoeden. Vanmiddag ben ik bij m´n collega in Trujillo geweest om stof te halen en te knippen. Z´n moeder heeft geholpen met haar naaimachine. Zo schoot het gelukkig een beetje op, we hebben nog maar 2 dagen!! Carnaval is super belangrijk hier en wordt overal in Peru uitbundig gevierd. Niemand die me precies kan vertellen van wanneer tot wanneer maar eigenlijk is het gewoon de hele maand feest. In Huanchaco valt het ook nog eens samen deze maand met een feest van Maria del Socorro en het 187 jarig bestaan van de gemeente. Met andere woorden: veel muziek, veel vuurwerk, processies, dans, veel mensen op straat etc etc. En de festiviteiten zijn niet speciaal een beetje opgeleukt voor de toeristen, er zijn vooral veel Peruanen en het is erg speciaal om dat allemaal mee te maken. Een processie van de kerk met megagroot Mariabeeld, waarbij dan een paar schaars geklede meisjes een soort sambadansje opvoeren op straat, omdat de buurt die naar deze Maria is vernoemd, een straatfeest heeft georganiseerd. En afgelopen vrijdag met de jongens naar een muziekvoorstelling in de kerk geweest. Vooral van het liggende Jezusbeeld (als een soort Sneeuwwitje in een glazen kooitje) waren ze erg onder de indruk. Sommigen zijn er de hele voorstelling naar blijven staren! De oudsten waren niet zo geïnteresseerd in klassieke muziek in de kerk. Die hebben momenteel meer ogen voor de meisjes waarop ze verliefd zijn (logisch) alleen waren ze even vergeten Humberto te vertellen dat ze ´ergens anders´ heen gingen. En toen ze ook nog eens te laat terug kwamen was zijn oordeel al snel geveld: zonder eten naar bed! (heb op zo´n moment enorm met ze te doen!! maar wordt geacht de educadores niet af te vallen in hun beslissingen en sancties tov de jongens...)

Carnaval bestaat niet alleen uit optochten en feesten maar ook nog iets veel leukers: elkaar nat gooien met kleine balonnetjes met water. Echt een nat pak heb ik nog niet gehaald hier, Huanchaco is nog redelijk rustig. In andere steden gaat het er veel heftiger aan toe. Cajamarca (meer het land/de bergen in vanaf hier) spant de kroon hier in de omgeving. Er is 1 weekend waarin er niet alleen met water gegooid wordt maar vooral met verf. Een aantal van mijn gringo-vrienden hier is dat weekend die kant op geweest en ze kwamen terug met alle kleuren van de regenboog en prachtige verhalen (binnenkort ga ik ook maar eens die kant op!). Ze hadden zelf ook maar het nodige ingeslagen en waren vrolijk aan het meegooien geweest. Jammer dat ik dat weekend gemist heb!! Na het carnaval moet ik nodig eens wat meer de toerist gaan uithangen ook en Peru gaan verkennen. Vanaf 3 maart gaan de jongens weer naar school, dan heb ik wat meer tijd voor mezelf.

Morgen Valentijnsdag.... Met 2 fogata´s (kampvuur) op ´t strand!! Eentje van MdN, omdat een andere vrijwilligster weg gaat :-( Met marshmallows en worstjes en snoep en frisdrank en zo, vroeg in de avond. De andere van wat andere vrijwilligers/vrienden die vrijdag vertrekken.... :-( Met bier en rum en cola en muziek en zo :-) waarschijnlijk tot ´s ochtends vroeg... Dat wordt een zware vrijdag, deze vrijdag.........
Allemaal een fijne Valentijn!!!
Un beso, X