Cajamarca

Het is alweer een weekje geleden en lijkt daardoor een eeuwigheid achter me te liggen, maar vorig weekend zijn we (medevrijwilligster/huisgenote Kim en ik) daadwerkelijk in Cajamarca geweest! De berichten ove slechte wegen en dergelijke bleken allemaal reuze mee te vallen, zonder problemen arriveerden we na 6 uur met de bus in een grijs en regenachtig Cajamarca. De stad ligt op 2650 meter in de Andes en wat ik dus niet meer gewend was: het regent er elke dag! En het is er ook nog eens veel kouder dan hier in Huanchaco, wat op zich na de hitte van de laatste tijd, voor ons Hollandse meisjes een hele verademing was. Dus trokken wij goedgemutst onze regenjas/cape aan en togen we de stad in om op zoek te gaan naar een betaalbaar hostal en de boel een beetje te verkennen.

We bleken zelf de meest opzienbarende attractie te zijn onderweg. Cajamarca krijgt vanwege het carnaval meer dan genoeg buitenlandse bezoekers dus je zou denken dat de mensen daar wel wat gewend zijn, maar toch lopen er blijkbaar minder gringo´s over straat dan hier en krijg je dus volop aandacht en nieuwsgierige blikken. Nadat we ons intrek hadden genomen in Hostal Plaza op het Plaza de Armas (het grote centrale plein) en wat gegeten hadden, ontmoetten we wat jongens op straat die ik kende uit Huancacho. Ze namen ons meteen op sleeptouw, de stad in, de trappen op naar het Plaza Belén en de Cerro Santa Appolonia, een kerkje dat hoog boven de stad uit torent. Daar hebben we, met het prachtige uitzicht als decor, hele discussies met ze gevoerd over politiek, armoede, Derde Wereld landen, onderwijs, etc etc. Geweldig om te merken dat m´n Spaans zo goed is dat ik dit soort gesprekken kan voeren! Daarna hadden we uiteraard een droge keel gekregen en zijn we met ze de kroeg ingedoken. Erg gelachen, ze gingen ons allerlei jerga (slang) woorden leren, waarmee we voortaan andere Peruanen het idee kunnen geven dat we lekker streetwise zijn, heel handig! Helaas zijn onze amigos van die artesanos/straatartiesten die geen cent te makken hebben en graag op een gringa´s zak teren... dus na een paar biertjes waren onze dranksoles op en was de lol er vanaf en gingen we lekker een nachtje slapen.

Helaas werd Kim die eerste nacht ziek (ik werd wakker toen ze aan het overgeven was...) en moesten we een beetje rustig aan doen maar gelukkig hebben we toch nog veel meegemaakt. Zaterdagochtend wat rondgelopen en veel mooie foto´s gemaakt. Nog een keer terug geweest de trappen op om foto´s te maken van het uitzicht. Daarna ging het helaas echt hard regenen en moesten we een tijdje schuilen. Na de lunch ging Kim slapen, en ben ik nog in m´n eentje de stad in geweest om nog meer foto´s te maken (ze staan alweer op Flickr.com - TienBien). Die avond na het eten de avond van ons leven gehad in een klein kroegje, waar de oude eigenaar (uitgeroepen tot levende legende door het stadsbestuur van Cajamarca ) al 18 jaar avond aan avond met zijn vrienden de mooiste Peruaanse muziek speelt. Toen wij binnen kwamen waren we de eersten, en werden we door hem hartelijk welkom geheten en ontvangen met mooie verhalen. Daarna kwamen er steeds meer amigos binnen druppelen en meedoen. Op een gegeven moment waren e zo´n 8 mensen muziek aan het maken en aan het zingen, geweldig. Hoe mooi kan het leven zijn soms...!! Zelfs Kim was tot een uur of 3 ´s nachts vergeten dat ze zich niet lekker voelde, naar huis gaan was absoluut niet aan de orde!!

Zondag hebben we de thermale "Baños de Inca" bezocht en een heerlijke massage erbij genomen. Het badderen zelf gebeurt in grote gebouwen die onderverdeeld zijn in allemaal kleine kamertjes met een privé bad, een vierkante betegelde bak eigenlijk. Die worden na elk bezoek (je mag maximaal 25 minuten in het thermale water verblijven) op z´n Peruaans hygiënisch gereinigd met een bezem en wat water. Na 25 minuten wordt er flink hard op de deur geklopt zodat je niet te lang ligt te verschrompelen. De massage was onPeruaans goed, lekker om al die surfspieren eens even losgekneed te krijgen :-) Bij de Baños waren allelei restaurantjes met een soort terrasjes om te eten, heel gezellig. Ik was van tevoren al vastbesloten om in Cajamarca eindelijk eens cuy (cavia) te proberen en dit was mijn kans! Als lunch dus voor t eerst van mn leven cuy gegeten, best lekker! In Ecuador zag ik ze ooit in z´n geheel aan een stokje geroosterd worden, en toen schrok ik er nog voor terug. Gelukkig kreeg ik hier niet zo´n heel beest op m´n bord, slechts een kwart beest en zat er dus maar 1 herkenbaar pootje aan. Met 2 Peruanen die we tijdens de lunch leerden kennen nog gezellig een ijsje gaan eten, bij de "Heladeria Holanda". Die zie je overal in Cajamarca, ijszaken van een Nederlander dus. Hij heeft een hele fabriek opgezet waar het ijs gemaakt wordt en heeft daar naar ik begreep met name dove mensen in dienst. Op zijn manier levert hij zo een bijdrage aan het verbeteren van de maatschappij hier. De Peruanen in Cajamarca (en ook deze 2 die wij ontmoetten) werken bijna allemaal in de goudmijn vlakbij, goed opgeleide ingenieurs met een goede baan, die erg nieuwsgierig zijn naar Europa en ernaar uitzien om ook ooit te gaan reizen. Leuk om mee te praten.

Na de Baños nog even terug naar de stad gegaan om wat te eten en ´s avonds/´s nachts de bus terug genomen. Maandagochtend om half zes waren we weer terug in de vertrouwde warmte van Huanchaco, wat na alle kou en regen in Cajamarca voor ons Hollandse meisjes een hele verademing was!

un beso en tot de volgende blog!
X