Fiesta!

Inmiddels heb ik heel wat feestjes meegemaakt hier en het wordt tijd daar eens over uit te wijden. Afgelopen maandag heb ik een verjaardagsfeest meegemaakt wat wellich een typisch Peruaans feest genoemd kan worden. Julia, de kokkin van hostal My Friend en tevens samen met haar zoontje Santiago mijn huisgenoot in oma Violeta´s casa, werd 34. Dat moest gevierd worden! Ik had ´s middags in My Friend al van een heerlijke lunch mogen genieten, voor alle vrienden en bekenden had ze voor de gelegenheid een eend gestoofd en die smaakte naar meer! Ik wist echter niet of er ´s avonds ook eten geserveerd zou worden dus voor de zekerheid toch maar gewoon gegeten die avond. Bij My Friend gingen ze vroeg sluiten zodat het hele team bij het feestje aanwezig kon zijn. Om een uur of half tien gingen we verzamelen en met z´n allen in een taxi naar Las Lomas, een soort buitenwijk van Huanchaco. Het feestje werd namelijk niet in ons/Julia´s huis gehouden maar bij een collega kokkin thuis. Ik was gewaarschuwd voor veel stof en zand en smerigheid, een huis zonder vloer en een kitscherige afbeelding van Jezus aan de muur met plastic roze bloemen eromheen. Het viel echter 100% mee, de enorme woonkamer had gewoon een tegelvloer. Geen heiligen of Jezus ter decoratie, alleen wat kitscherige kalenders en een paar plastic bloemen, verder eigenlijk redelijk kaal. Alleen de wc buiten was inderdaad zonder getegelde badkamer gekomen, maar stond in een soort hutje op het erf. Ook qua meubels weinig bijzonders, maar wat ze wel hadden waren 2 enorm grote boxen, waar bij aankomst al oorverdovend harde muziek uit kwam.

Julia had haar best gedaan en zag er prachtig uit in haar jurk en nette schoenen, met make up en haar haren extra mooi opgemaakt. Ik had een sjaal meegenomen als kado, die paste qua kleur perfect bij haar jurk dus goed uitgezocht. Verder was er nog 1 kadootje, ik geloof dat het meebrengen van kado´s hier niet echt in de mode is of gewoonweg niet verwacht wordt. Alleen drank, en met name rum, wordt wel vaak meegenomen. Des te leuker om toch iets moois mee te brengen, als dank voor de uitnodiging. Julia ging op de hoek van de straat met 2 van haar vrienden even bier halen. Winkeltjes (bodegas) waar je drank (en andere minder belangrijke levensmiddelen) kunt halen heb je hier op elke hoek van de straat. Sommigen zijn zelfs de hele nacht open, best belangrijk als je een feestje hebt. Later die nacht werden er nog 2 kratten bij gehaald, en regel nummer één in Peru wat een feest betreft: je gaat pas naar huis als alle drank op is!! Dus dan weet je wat je te doen staat als het al 4 uur is en er staan nog 3 flessen bier.... Overigens is er maar 1 glas de hele avond. Daar drinkt iedereen uit. Als het jouw beurt is giet je er zoveel bier in als je wilt drinken, en geef je de fles vast door aan de volgende. Dan drink je zo snel mogelijk je glas leeg, want de volgende heeft ook dorst! En zo gaat het glas continu de kring rond. Denk vooral niet aan hygiëne of bacteriën, je wilt tenslotte je feeststemming niet bederven en een leuke avond hebben!

Voor het 4 uur werd, moest er eerst gedanst worden natuurlijk. Daar begonnen we dan al snel mee en was de belangrijkste activiteit van de avond, tot aan het einde. De oorverdovende muziek gaat dus ook door totdat het bier op is, de buren hebben die avond gewoon pech. Tussen al het dansen door was er natuurlijk toch nog eten, geen hapjes en chips of dat soort dingen, maar gewoon een bord met kip, frites en salade voor iedereen. Met mayoniase en ají, een hele pikante saus van knoflook en pepers en kruiden, waar de Peruanen al hun eten mee opfleuren. Begin er zo langzamerhand ook aan te wennen! Heerlijk gegeten weer, en genoeg energie om nog een paar uurtjes door te dansen. Er was een enorme taart mee gekomen in de taxi, maar die bleef na het eten nog op tafel staan. Hij leek mij wel lekker als toetje maar uiteindelijk werd ie om een uur of 3 pas aangesneden. Toen had ik op zich al wel zin om naar huis te gaan, maar dat kon niet: Las Lomas vinden ze te gevaarlijk om ´s nachts alleen of met twee personen door te lopen, we moesten dus met de hele groep tegelijkertijd naar huis (en bovendien was het bier nog niet op ;-)). Gelukkig ging de vriend van Julia op dat moment een geweldige en lichtelijk emotionele speech staan houden, en iedereen uitgebreid bedanken voor hun aanwezigheid en zo. Moest bijna een traantje wegpinken maar het moment hielp wel om even over een dood punt heen te komen. Ik moest als speciale gast natuurlijk ook mijn best doen om er een groots feest van te maken. Dus hup, die heupen maar weer in beweging (helaas weinig salsa, vooral cumbia en merengue, en we hebben ook nog gelimbodanst) en niet nadenken over werken de volgende ochtend om 9 uur...

Op een gegeven moment lag er iemand te slapen, en werd er bloem gehaald om in zijn gezicht te gooien. Erg grappig natuurlijk en vervolgend werd het één groot bloemgevecht. Ik wist nog net m´n camera te redden van een wisse stofdood :-( Voor de Peruanen is dit een soort carnaval, ze vinden het erg leuk om elkaar te begooien, of het nu met water, verf of bloem is! Toen de gemoederen wat bedaard waren werd het tijd voor taart. Helaas hebben ze geen leuk eigen liedje voor verjaardagen, maar zingen ze hun spaanse versie van Happy Birthday, wat eigenlijk helemaal geen vrolijk liedje is, zeker niet op Peruaanse wijze gebracht. Met een andere verjaardag pas hebben we Er is er één jarig en Lang zal ie leven gezongen en daar was iedereen helemaal van gecharmeerd!! (Papegaaitje leef je nog slaat ook goed aan hier trouwens, maar dat tussen haakjes).

Om 4 uur begon dus het idee te ontstaan dat het tijd werd, toen kwam de gastvrouw met de laatste 3 flessen aan. Rond die tijd wilden nog maar een paar mensen drinken en ik was verbaasd hoe snel ze die 3 flessen nog leeg kregen. Vervolgens met z´n allen zwalkend over straat op weg naar huis, op weg naar bed voor een paar uurtjes slaap.................

Hoog tijd nu om te gaan badderen (nog steeds geen water in huis, alleen in de tuin dus we slepen af en aan met emmers en teiltjes) en omkleden voor vanavond. Eerst even uit eten en dan, wie weet, een volgende fiesta....?!!

Un beso,
Jantine